fran iglesias

  • Aleatorio
  • Archivo
  • RSS
  • Preguntas

El aula como zona de confort

Hace un par de días me reencontré con una de esas paradojas que me llaman la atención en nuestra escuela.

Una de las profesoras del colegio en el que trabajo actualmente iba a dar la lección inaugural y, mientras yo preparaba la cosa técnica (micros, proyector, y demás adminículos) y ella revisaba su presentación, comentamos sobre el miedo que muchos profesores y profesoras tienen a hablar en público.

No es la primera vez que me encuentro con eso. Y me llama la atención ya que si algo caracteriza el trabajo docente es el hablar y exponerse todos los días durante varias horas, ante un público bastante más exigente de lo que parece (creo que se escucha poco o nada al alumnado a la hora de valorar el trabajo del profesorado), y con el que se va a convivir durante varios meses.

Sin embargo, muchos y muchas tiemblan ante la posibilidad de enfrentarse de forma puntual a una audiencia adulta durante un par de horas. Audiencia que, como mínimo, será cortés, se mostrará interesada y con la que, habitualmente, no se va a volver a encontrar en mucho tiempo.

Visto “desde fuera”, a mí me parece mucho más difícil, exigente y arriesgado, el trabajo diario en el aula.

El caso es que esta idea se cruzó con otra que comentamos en esta jornada a la que asistí: la zona de confort.

La zona de confort

Por definirlo de una manera rápida, zona de confort sería el espacio subjetivo en el que nos sentimos seguros al actuar, donde no percibimos riesgo. Todo aquello que nos saca o nos puede sacar de esa zona de confort nos resulta difícil de hacer, nos cuesta, nos pone nerviosos, nos da miedo. En el peor de los casos, ese miedo provoca que no actuemos. En general, el miedo a salir de la zona de confort nos impide el cambio.

Con respecto al tema del post, se me ocurrió pensar que el aula es una zona de confort para muchos profesores y profesoras, lo que explicaría la paradoja de tener miedo a hablar en público.

Pero también me parece que el tema tiene más ramificaciones.

Estoy convencido de que una de las características del cambio educativo es abrir el aula al mundo, en diversos sentidos. Por ejemplo:

  • Que el aula (la escuela) no sea “el lugar” donde se adquiere conocimiento, sino que aprendamos a interactuar con el mundo para construirlo.
  • Comunicarnos desde el aula con el mundo exterior, compartiendo aprendizajes, publicando nuestros hallazgos y avances.

Así que el cambio educativo tiene mucho que ver con que profesoras y profesores sean capaces de abandonar su zona de confort.

    • #cambio educativo
    • #reflexiones
  • hace 7 meses
  • 3
  • Comments
  • Enlace permanente
  • Share
    Tweet

3 Notes/ Hide

  1. A bdellovibrium le gusta esto
  2. A imaxinante le gusta esto
  3. imaxinante ha reblogueado esto desde franiglesias y ha añadido:
    confort podría ser esa gran meseta...formoa muy común, arraigada históricamente
  4. franiglesias ha publicado esto

Comentarios recientes

Comentarios del blog proporcionados por Disqus
← Anterior • Siguiente →

Acerca de

Aprendizaje creativo con TIC

Páginas

  • Currículum
  • Uso del contenido
  • Transparencia

Mi vida digital

  • @@franiglesias_ on Twitter
  • Facebook Profile
  • franiglesias on Youtube
  • My Skype Info
  • Linkedin Profile

Twitter

loading tweets…

  • RSS
  • Aleatorio
  • Archivo
  • Preguntas
  • Móvil

El contenido de este blog está bajo licencia Creative Commons. Effector Theme by Carlo Franco.

Proporcionado por Tumblr